Ościeżnice z litego drewna czy stali w domach i mieszkaniach to już raczej margines. Obecnie w budynkach mieszkalnych najczęściej spotykamy te z MDF (medium-density fibreboard – płyta pilśniowa średniej gęstości), czyli sprasowanych włókien drzewnych. Mają one sporo zalet, na przykład łatwość formowania, niską masę i dobrze nadają się jako podłoże pod różne okleiny.
Niestety, powyższe cechy wspólne z papierem to także wysoka wchłanialność wilgoci. Jeśli ościeżnica nie została fabrycznie zaimpregnowana (jak większość), podatna jest na odkształcanie w wyniku zmian wilgotności. Zastosowanie jej w stosunkowo wilgotnym pomieszczeniu, jakim jest często używana łazienka, może spowodować wypaczenie.
Znacznie częściej zdarzają się jednak inne uszkodzenia. Nie wszyscy zdają sobie sprawę z tego, że ościeżnica z MDF potrafi spuchnąć od niewielkiej ilości wody, z którą będzie miała kontakt podczas mycia podłogi…
Newralgicznym i najbardziej narażonym miejscem w futrynie drzwiowej jest niewidoczna część, którą styka się ona z podłogą. Jest to jedynie miejsce, które nie ma oryginalnej okleiny. W powyższym przypadku ościeżnica została nieodwracalnie zniszczona i wymaga wymiany (koszt minimum kilkuset złotych).
Jak powinno zostać to rozwiązane?
Wydatek ten okazuje się szczególnie bolesny, gdy zwrócimy uwagę, jak łatwo można było go uniknąć.
Zabezpieczenie to, szczególnie w przypadku drzwi do
łazienki, w której na podłodze szczególnie często może pojawić się rozlana woda, powinien wykonać monter drzwi. Wystarczyło zasmarować to miejsce silikonem. Uszczelniacz pozamykałby pory, którymi dostająca się woda doprowadzi do spęcznienia materiału ościeżnicy.
Jeśli chcesz, aby Twój wykonawca został przez nas skontrolowany w czasie remontu, albo jeśli chcesz dokonać wykończenia mieszkania z naszym nadzorem, chętnie pomożemy: kontrola jakości remontu.